Stary Metalowiec

Imaginature - zespół, który poznałem stosunkowo niedawno, choć ich historia sięga roku 2015. Co prawda wydawnictwo prezentowane na zdjęciu ukazało się w 2021 r., ale tak się złożyło, że wcześniej się nie natknąłem na ich twórczość, ale! Lepiej późno niż wcale.

Zespół Iron Head i album „Dzień za dniem” poznałem na początku tego roku (2023). Faktem jest, że album ukazał się w roku 2022 i trafił do mnie z pewnym opóźnieniem, to wcale nie przeszkadzało mu to zawędrować bardzo wysoko w moich, nazwijmy to „notowaniach”, do tego stopnia, że pokusiłem się o frazę „moje odkrycie roku”.

Slave Keeper to heavymetalowa formacja z Lublina. Niebawem, bo 23 września światło dzienne ujrzy ich debiutancki album zatytułowany „Ślad”. Mam tę przyjemność, że mogę posłuchać tego wydawnictwa w całości zanim pojawi się w regularnej sprzedaży. W ostatnim czasie coraz rzadziej podejmuję się pisania recenzji, ale w tym przypadku postanowiłem zrobić wyjątek; raz, że zespół reprezentuje moje województwo, dwa, że naprawdę świetnie gra. Od pierwszych dźwięków słucha się z przyjemnością. Niektórzy z Was wiedzą, że nie mam w zwyczaju rozwodzenia się nad każdym utworem a skupiam się na całości. A całość robi wrażenie. Całość to 12 utworów utrzymanych w formule melodyjnego heavy metalu z damskim wokalem. Brzmienie sterylne i przyjemne w odbiorze. Wszystkie kompozycje perfekcyjnie dopracowane, wręcz dopieszczone w każdym dźwięku. Fakt, można się doszukiwać i znaleźć inspiracje, ale po ponad pięćdziesięciu latach istnienia tego gatunku ciężko „wymyślić koło”, nie oznacza to jednak, że muzyce...

 Obiecywałem, obiecywałem i wreszcie się zebrałem… nadszedł czas wypowiedzieć się na temat najnowszego albumu Arch Enemy „Will To Power”. Żeby nie było niedomówień, to podkreślam grubą kreską, że naprawdę lubię i cenię sobie ten zespół, śmiało mogę stwierdzić, że jestem ich fanem, a ostatni album pod wpływem emocji kupiłem w box secie. Do momentu odbioru przesyłki słuchałem zaledwie tych utworów, które były opublikowane oficjalnie. Pierwszy odsłuch celebrowałem jak jakiś fanatyk. I co? I nic…? no właśnie… Czyżby najlepsze w zestawie były covery na 7” ?. W tym konkretnym przypadku to bardzo skomplikowana historia, którą postaram się rozjaśnić… a przynajmniej ja tak to widzę.

„W działalności zespołu kierujemy się tą samą maksymą, którą sam stosuje w życiu prywatnym, czyli „kto nie idzie do przodu, ten się cofa”. (…)” Mateusz „Kleju” Klejnowski, Moleskin

  „Neocoaching” to trzecie, studyjne wydawnictwo formacji z Białej Podlaskiej Koniec Listopada . Album ukazał się 28 lutego 2021 r., zawiera 14 utworów, które można przyporządkować kilku gatunkom muzycznym – od skocznego punkrocka poprzez grunge, fajną odsłonę metalowego uderzenia, po akustyczne wykonania.

Jakiś czas temu na Facebooku wspominałem, że jestem w posiadaniu „wehikułu czasu”. Wówczas pojawiły się spekulacje i uśmiechy, dzisiaj wyjaśniam, że wówczas na myśli miałem książkę, dokładnie debiutancką powieść autorstwa Karoliny Hejmanowskiej , wydaną w dwóch częściach zatytułowaną „ Adres w sercu”, . Odkąd przysiadłem do lektury, podróże w czasie towarzyszyły mi niemalże codziennie. Cofnąłem się w czasie do lat dziewięćdziesiątych, przebiegłem przez teraźniejszość, a ostatnio nawet wypuściłem się w przyszłość. Nie mam zamiaru streszczać książki, czy robić charakterystyki postaci. O tym zapewne przeczytacie w innych recenzjach, czy w opisach obu części powieści. Karolina (znamy się, więc tak pozwolę sobie tak pisać) wciągnęła mnie w nieszablonową historię, która przepełniona jest muzyką, przyjaźnią, miłością. Spotkałem bohaterów, którzy momentami przypominali moich znajomych z młodzieńczych lat. Taką fajną ekipę punków i metali, którzy przyjaźń połączyli ze wspólną pasją słuchani...

Długo nie musiałem czekać, żeby zmierzyć się z czymś nowym od zespołu Dieselgate, któremu kilka dni temu napisałem recenzję debiutanckiego wydawnictwa „Pulsars” . Jeszcze tego samego dnia, po opublikowaniu zespół przedpremierowo podesłał mi singiel „Alchemist”, który niebawem ukaże się na kanale You Tube zespołu, natomiast jeszcze dzisiaj (25 marca 2021 r.) macie szansę przedpremierowo posłuchać materiału w Audycji 3Winyle (95.2 FM Radio Ostrowiec).

Już nie raz pisałem i mówiłem, że uwielbiam coś więcej w muzyce niżeli tylko przysłowiowe „łojenie”. Cieszę się, że takie zespoły powstają i tworzą. Cechą charakterystyczną takich kapel jest poszukiwanie swojej tożsamości muzycznej, swojego stylu, który często bywa syntezą zainteresowań muzyków tworzących zespół. Tak też jest w przypadku DIESELGATE , szamotulskiej formacji, która swój styl określa jako „dark heavy metal”. Historia zespołu sięga 2015 roku, natomiast pierwsze wydawnictwo, EP „PULSARS” ukazało się w 2020 roku. Dostępne jako digipack CD (pierwsze tłoczenie limitowane do 300 ręcznie numerowanych kopii) oraz limitowane, ekskluzywne wydanie debiutanckiej EPki na winylu zawierające alternatywne wersje utworów z CD „Pulsars”.

Zespół powstał w listopadzie 2016 roku, po różnych zawirowaniach w składzie formacja ukształtowała się jako trio, które tworzą Maciej „Mojżesz” Duras (bas, wokal), Kacper „Dragunov” Piotrowski (gitara), Wojciech „Wiśnia” Wiśniewsk i (perkusja). Ich muzyka, to klasyczny thrash metal. W pierwszej połowie 2020 r. ukazuje się ich pierwsze wydawnictwo, EP „ Total Apocalypse ”. Krążek zawiera cztery utwory: „Atrocities Of Apocalypse” (muzyka: Dragunov, Mojżesz / słowa: Mojżesz) „War” (muzyka: Dragunov / słowa: Mojżesz) „Voluntary Suicide” (muzyka: Wiśnia / słowa: Mojżesz) „Minefield” (muzyka: Dragunov / słowa: Mojżesz) Album został zarejestrowany w studio nagraniowym perkusisty Wiśnia Sound Records w Siedlcach. Za miks i mastering odpowiedzialny jest Marcin Dudzik (Studio u Dudzika). Teksty to zasługa Macieja „Mojżesza” Durasa, kompozycje są w większości autorstwa gitarzysty Kacpra „Dragunova” Piotrowskiego, natomiast aranżacje powstały przy udziale całego zespołu. Tematyka tek...

Przez ostatnie dwa, a może nawet trzy tygodnie mierzyłem się z płytą zespołu Eternal Deformity „No Way Out” . Nie mam w zwyczaju pisania recenzji po dwóch czy trzech przesłuchaniach, ale to nie oznacza, że nie mam pierwszych wrażeń… od razu zauważyłem, że zespół od początku do końca stawia na perfekcję, na „No Way Out” nie ma rzeczy nieprzemyślanych czy nie przeanalizowanych. Każdy dźwięk, każdy riff, czy wokal są tutaj świadomie ulokowane na swoim miejscu. Nie ma przypadków – chciałoby się rzec, że wszystko jest „wyreżyserowane”. Za tym zapewne idzie 24letnie doświadczenie zespołu, ale istotą jest zmysł artystyczny. W twórczości Eternal Deformity jest „to coś”. Słuchając wcześniejszych albumów Eternal Deformity, nie można nie zauważyć, że każdy z nich jest wyjątkowy, inny, koncepcyjny…

Uf… udało się! Zdążyłem z recenzją „Inflect” zanim ukazało się kolejne, trzecie wydawnictwo rzeszowskiej ekipy Psycho Visions .

Już dawno, współcześnie działający, zespół nie zrobił na mnie wrażenia takiego jak Fumez, a na pewno nie debiutem. Jak już gdzieś pisałem, dla mnie jest to odkrycie roku 2019. Mam tą przyjemność przesłuchania materiału jeszcze przed premierą, więc mogę się troszeczkę nad Wami poznęcać…

Leash Eye  - warszawski zespół wykonujący muzykę na pograniczu hard rocka i metalu. Sami określają swoją muzykę jako  „Hard Truckin' Rock” . Zespół powstał w 1996 roku i ma na swoim koncie cztery albumy. Ostatnie wydawnictwo  „Blues, Brawls & Bevereges”  ukazało się w styczniu 2019 roku, poprzedzone wersją cyfrową.

Fiasko … no cóż, zważywszy na fakt, że wcześniej nie miałem do czynienia z tym zespołem, w momencie, gdy wziąłem płytę do ręki to okładka zasugerowała mi, że mam do czynienia z zespołem poruszającym się w mocniejszych odmianach metalu… death, black… no i próba zidentyfikowania gatunku muzycznego na podstawie okładki skończyła się fiaskiem ;). Nie znałem też zespołu, który poprzedzał projekt Fiasko – „So I Scream”, więc o jakimkolwiek porównywaniu czy chociażby skojarzeniach nie ma mowy.

Zespół Guitar Force został założony w 2007 roku w Rzeszowie przez gitarzystę, kompozytora oraz autora tekstów – Marcina Habaja. Muzyka, którą wykonują na lokuje się pomiędzy rockiem a heavy metalem.

No i nie udało się napisać recenzji przed premierą najnowszego wydawnictwa warszawskiego zespołu Venflon, które zatytułowane jest „Czerń”.

Dzisiaj tj. 18 stycznia 2019 r. ma miejsce premiera winylowej odsłony albumu „ Loneliness ” zespołu „ LaNinia ”.

Inni piszą długo, dużo rozkładając na atomy poszczególne utwory… ja postaram się być konkretny jak najnowsza płyta Vadera.

Na początku muszę zaznaczyć, że zespołu Malchus nie znałem, a siadając do recenzji brałem pod uwagę wszystko począwszy od tego, co widzę, skończywszy na interpretacji tekstów. Na szczęście po środku była muzyka.